Χέννες Βάισβαιλερ: Ο προπονητής που σημάδεψε μια εποχή

1068

Ο Χέννες Βάισβάιλερ, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους προπονητές που σημάδεψαν μια εποχή.

Γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1919, στο Λέχενιχ της Γερμανίας.

Ως ποδοσφαιριστής, αγωνίστηκε ως το 1952 στην Κολωνία, στην οποία από το 1948 είχε και το ρόλο του προπονητή.

Το 1954, πέτυχε την πρώτη του διάκριση, αφού ως βοηθός του Ζέπ Χέρμπεργκερ, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο Μουντιάλ της Ελβετίας.

Στην Κολωνία, επέστρεψε το 1955-58, για ν’ακολουθήσει μια εξαετία στη δεύτερη ομάδα της πόλης, τη Βικτώρια.

Από το 1964 ως το 1975, κάθεται στον πάγκο της εκπληκτικής  Μπορούσια Μένχενγκλάντμπαχ, την οποία παραλαμβάνει από τη δεύτερη κατηγορία, και αφού την προβιβάζει από την πρώτη σαιζόν, γεμίζει τις τροπαιοθήκες του συλλόγου με:

-3 πρωταθλήματα Γερμανίας ( 1970, 1971, 1975)

-1 κύπελλο Γερμανίας (1973)

-1 Κύπελλο 0ΥΕΦΑ (1975, στο ΟΥΕΦΑ, ήταν φιναλίστ και το 1973).

Η δημιουργία της εκπληκτικής Γκλάντμπαχ, που έμεινε στην ιστορία ως τα «Πουλάρια του Βάισβαιλερ»  κίνησε το ενδιαφέρον της Μπαρτσελόνα, που τον έφερε στο Καμπ Νου, όπου εργάστηκε τη σαιζόν 1975-76. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στους Καταλανούς, ο λάτρης της πειθαρχείας Βάισβαιλερ, ήρθε σε κόντρα με τον Γιόχαν Κρόιφ, με αποκορύφωμα έναν αγώνα με τη Σεβίλλη, στον οποίο έκανε το …λάθος να κάνει αλλαγή τον Ολλανδό σούπερσταρ. Μετά το τέλος του αγώνα, ο Κρόιφ έθεσε στη διοίκηση της ομάδας το δίλλημα «η αυτός η εγω!«. Η διοίκηση της ομάδας, δεν το σκέφτηκε και πολύ, κι’έτσι το καλοκαίρι του 1976, βρέθηκε και πάλι στον πάγκο της Κολωνίας, όπου έθεσε τις βάσεις, ώστε να φτάσει ο σύλλογος της Ρηνανίας στο απόγειο της ιστορίας του, όπως είχε γίνει και με τη Γκλάντμπαχ, κερδίζοντας το κύπελλο το 1977 και το ντάμπλ το 1978.

Ο Βαισβάιλερ, με τον Βόλφγκανγκ Όβερατ, στις μέρες της δημιουργίας της μεγάλης Κολωνίας.
Ο Βαισβάιλερ, με τον Βόλφγκανγκ Όβερατ, στις μέρες της δημιουργίας της μεγάλης Κολωνίας.

Το 1980 φεύγει για τον «Κόσμο» της Νέας Υόρκης, και το 1982 επιστρέφει στην Ευρώπη, αναλαμβάνει  τη Γκρασχόπερς, και κερδίζει το νταμπλ στην Ελβετία.

Τρείς βδομάδες μετά τον τελικό κυπέλλου με τη Ζυρίχη, στις 5 Ιούλη του 1983, ο μεγάλος αυτός προπονητής, φεύγει απ’τη ζωή σε ηλικία 63 ετών, εξαιτίας καρδιακής προσβολής.

Ο θάνατός του, προκάλεσε μεγάλο σοκ, στον κόσμο του αθλητισμού, και όχι μόνο…..

Στην κηδεία του, παραβρέθηκε 6.000 κόσμος, μεταξύ των οποίων προσωπικότητες από το χώρο του αθλητισμού και της πολιτικής. Στον τάφο του, στη γενέτειρα του το Λέχενιχ, τοποθετήθηκε πλάκα με την επιγραφή: «ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ«.