Φεύγει από το σπίτι του ο Γκιγκς.

198

«Είναι μια τεράστια απόφαση για μένα, να φύγω απ’αυτό το σύλλογο που ήταν η ζωή μου, απ’τα 14 μου χρόνια. Δεν είναι απόφαση που πήρα χωρίς σκέψη. Παρ’όλ’αυτά το τάιμινγκ μοιάζει σωστό, και παρ’ότι δεν έχω άμεσα πλάνα για να μπώ στην προπονητική, αυτό είναι το μέρος που θέλω να βρίσκομαι.

Ήμουν εξαιρετικά τυχερός, που είχα δυό σπουδαίους προπονητικούς μέντορες. Πρώτα τον Σερ Άλεξ, με τον οποίο πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου δουλεύοντας μαζί του και μαθαίνοντας απ’ αυτόν και για τον οποίο πιστεύω πως παραμένει ο μεγαλύτερος προπονητής, και πρόσφατα με τον Λουίς Φαν Χάαλ, για τον οποίο μιλάει από μόνο του το βιογραφικό του.

Ήταν ανεκτίμητη η γνώση που πήρα απ’ αυτούς. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να λέω αντίο μετά από 29 χρόνια. Αγάπησα κάθε λεπτό ως παίκτης και ως προπονητής, και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο θα μου λείπει να περπατώ στο Old Traford. Είναι καιρός όμως για ένα νέο κεφάλαιο, και μια νέα πρόκληση. Είμαι ενθουσιασμένος για το μέλλον».

gigs ola balla

Με αυτή τη δήλωση, ο Ράιαν Γκιγκς, βάζει ένα «τέλος εποχής» στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Μετά από 963 παιχνίδια, με την κόκκινη φανέλα, συνολικά 35 τίτλους, και το μοναδικό ρεκόρ, να έχει σκοράρει σε 21 σαιζόν στην Premier League.

Τ’όνομά του, μαζί με αυτό του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, έχει συνυφαστεί με την αναγέννηση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, από τις αρχές του ’90, και μετά από 26 «στείρα» χωρίς πρωτάθλημα, χρόνια.

Έτσι, λίγοι γνωρίζουν ότι ο Γκιγκς, που έφτασε στο Μάντσετσερ από το Κάρντιφ, σε ηλικία επτά ετών, πρωτογράφτηκε στις ακαδημίες της Μάντσετσερ Σίτι. Όμως η φήμη του μεγάλωνε, και το 1987, όταν είχε φτάσει τα 14, ο ίδιος ο Φέργκιουσον επισκέφθηκε το σπίτι του, με σκοπό να τον πάρει στη Γιουνάιτεντ.

Στις 2 Μάρτη του 1991, κάνει το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Γιουνάιτεντ, σ’ένα ματς με την Έβερτον, στο » Όλντ Τράφορντ», μπαίνοντας ως αλλαγή στη θέση του Ντένις Έργουιν.

Το πρώτο του παιχνίδι ως βασικός, ήταν ένα ματς με τη Μάντσετσερ Σίτι….Η τύχη το έφερε, να πετύχει το μοναδικό γκολ του αγώνα, κόντρα στην ομάδα που από τις ακαδημίες της έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα….

gigs ola balla

Τη σαιζόν 1991-92, κέρδισε τον πρώτο του τίτλο με τη Γιουνάιτεντ, το Λιγκ Καπ, απέναντι στη Νότιγχαμ Φόρεστ. Το μοναδικό γκολ του αγώνα,πέτυχε ο Μακλέρ, από ασίστ του Ουαλλού…

Την επόμενη χρονιά, που ξεκίνησε η Premier League, πήρε τη φανέλα με το 11. Δεν ξέρω αν θα την πάρει κάποιος άλλος παίκτης της Γιουνάιτεντ στο μέλλον, και αν θα  μπoρέσει να σηκώσει το βάρος.

Σημάδεψε την «Ανοιξη» της Γιουνάιτεντ τη δεκαετία του ’90, μαζί με την «Τάξη του ’92» (Μπέκαμ, Σκόουλς, Γκάρι και Φιλ Νέβιλ, Μπατ).

Το στυλ του, δε θύμιζε σε πολλά, Βρεττανό παίκτη, περισσότερο θύμιζε λατινοαμερικάνο, και οι συγκρίσεις με τον Τζόρτζ Μπέστ, ήταν αναπόφευκτες.

Όταν πήγε στη Γιουνάιτεντ, η ομάδα είχε εφτά πρωταθλήματα, και απείχε παρασάγκας από τα 18 της Λίβερπουλ. Φεύγοντας, την αφήνει πρώτη στον σχετικό πίνακα, με 20.

Ο Γκιγκς, κέρδισε 13 τίτλους στην Premier League, δύο φορές το Champions League, τέσσερις φορές το F.A. Cup, τέσσερις φορές το League Cup, εννιά φορές το Community Shield, μία φορά το Ευρωπαικό Σούπερ Καπ, μία φορά το Διηπειρωτικό, και μια φορά το FIFA World Cup.

Tριανταπέντε τίτλοι, όλοι με τη φανέλα της Μάντσετσερ Γιουνάιτεντ.

Οπότε, δικαίως νοιώθει περήφανος ο Σερ Άλεξ, για την έμπνευση του, να πάει μια κρύα νύχτα του χειμώνα του ’87, στο σπίτι ενός πιτσιρικά από την Ουαλία…