Μάρκο Φαν Μπάστεν: H τελειότητα με το «9»

751

Το ημερολόγιο έδειχνε 26 Μάη του 1993.

Τόπος, το Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου.

Αγώνας: Τελικός, του νεοσύστατου Champions League, ανάμεσα στη Μαρσέιγ και τη Μίλαν.

Το ρολόι έδειχνε το 85′ λεπτό. Στο χορτάρι, διαδραματιζοταν μια σκηνή, που αποδείχθηκε «μαύρη» για το ποδόσφαιρο. O πίνακας της αλλαγής έδειχνε ότι βγαίνει το «9», και μπαίνει το «14». Στέφανο Εράνιο, στη θέση του Μάρκο φαν Μπάστεν… χειροκρότησαν οι παρευρισκόμενοι, αλλά όχι όσο θα έπρεπε….Ίσως, επειδή υπήρχε αγωνία για το ματς τελείωνε, και η Μαρσέιγ του Ταπί προηγούνταν με 1-0.

Όμως, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τότε, ότι πατούσε για τελευταία φορά, ως εν ενεργεία ποδοσφαιριστής το χορτάρι, ο άνθρωπος, που ο Θεός τον έβαλε στο καλούπι, που προορίζονταν να παράγει σέντερ φορ. Ο άνθρωπος, που έδωσε άλλη διάσταση στη θέση του «κεντρικού κυνηγού». Ο άνθρωπος, που δημιούργησε καινούρια σχολή, και ποιός ξέρει, πόσο θα μπορούσε να εξελίξει τη θέση, αν δεν τον πρόδιδε ο αστράγαλος του. Μπορεί η θεά μπάλα, να του έβαλε «κόφτη» πριν τελειοποιήσει τη θέση, για να έχουν λόγο ύπαρξης οι επόμενοι…..

Το Champions League, ήταν ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Ίσως βιάστηκε να ξεκινήσει, για να προλάβει τον Ιπτάμενο Ολλανδό…….Και δν έχασε…. Στα πλαίσια της διοργάνωσης, στις 25/11/1992, ο Φαν Μπάστεν, σκοράρει για τελευταία φορά στην καριέρα του. Η Μίλαν υποδεχόταν τη Γκέτεμποργκ. Τέσσερις φορές σκόραραν οι Ιταλοί, και τις τέσσερις, η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα του Ραβέλι, από προσπάθεια του Ολλανδού φορ. Ποιός να φανταζόταν τότε, ότι θα ήταν η τελευταία παράσταση….

Στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου πάτησε για τελευταία φορά το χορτάρι ως ποδοσφαιριστής, εκεί που είχε γράψει ιστορία πέντε χρόνια νωρίτερα, με την εθνική ομάδα της χώρας του, στον τελικό του Euro ’88.  Ολλανδία-ΕΣΣΔ. 1-0 από το 33΄με γκολ του Γκούλιτ. Στο 52′ ο Άρνολντ Μιούρεν κάνει ένα γέμισμα από αριστερά, απ’αυτά που ο κόσμος τα λέει «καμινάδες» σ’ένα σημείο που κανένας δεν πιστεύει ότι έχει κάποια χρησιμότητα. ‘Ομως, ο φαν Μπάστεν είναι εκεί, και από πολύ πλάγια θέση, πιάνει ενα δεξί μονοκόματο σουτ, και ο Ντασάεφ ακόμα ψάχνει από που του πέρασε και κατέληξε στα δίχτυα. Επί χρόνια, σήμα στις αθλητικές εκπομπές…..

van Basten-Gulit olaballa atlitika nea eidiseis
Φαν Μπάστεν και Γκούλιτ, πολλές φορές πανηγύρισαν παρέα

Ο Μάρκο φαν Μπάστεν, γεννήθηκε το 1964, στην Ουτρέχτη. Ενταχθηκε από μικρός στην τοπική ομάδα. Στα 17 του κι’ενώ είχε γίνει μέλος της πρώτης ομάδας, τον ανακάλυψαν τα λαγωνικά του Άγιαξ. Τον Απρίλη του ’82, κάνει το ντεμπούτο του με τη φανέλα του «Αίαντα», αντικαθιστώντας τον Γιόχαν Κρόιφ.…Σιγά σιγά, έδειξε ότι σαν αυτόν, δεν υπάρχει άλλος στο Ολλανδικό πρωτάθλημα. Τέσσερις φορές πρώτος σκόρερ, ως το 1987, με 117 γκολ σε 112 ματς.Το 1986, πήρε το Χρυσό Παπούτσι, με 37 γκολ σε 26 ματς…!

Συνολικά, με τη φανέλα του Άγιαξ, πέτυχε 151 γκολ σε 172 ματς, ως το 1987, που αποχώρησε. Και αποχώρησε με στυλ. Πέτυχε το γκολ, στη νίκη του Άγιαξ επί της Λοκομοτίβ Λειψίας, με 1-0, στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας.

Παρά τη δελεαστική πρόταση της Μπαρτσελόνα, ο φαν Μπάστεν προτίμησε αυτή της Μίλαν.

Δεν ήταν τόσο τα λεφτά που τον οδήγησαν στο Μιλάνο, όσο η παρέα των άλλων δυό νεοαποκτηθέντων Ολλανδών, του Γκούλιτ και του Ράικαρντ. Μαζί, θα κυριαρχούσαν στο Ευρωπαικό ποδόσφαιρο, για τα επόμενα χρόνια.

Η πρώτη του σαιζόν στη Μίλαν, δεν ήταν αυτή που περίμεναν όλοι….Ο αστράγαλος, είχε αρχίσει να …ρετάρει…Αλλά, σφράγισε τον τίτλο της ομάδας του, πετυχαίνοντας γκολ στη νίκη-τίτλο, απέναντι στη Νάπολι του Μαραντόνα.

Στο επερχόμενο Euro, λόγω της μέτριας χρονιά του, τη θέση του βασικού φορ στην Εθνική, την είχε είτε ο Βιμ Κιφτ, είτε ο Τζόνι Μπόσμαν Αλλά στο ματς με την Αγγλία, άρπαξε την ευκαιρία, και έβαλε 3 γκολ. Στον ημιτελικό με τη Γερμανία, πέτυχε το νικητήριο 1-2 στο 88′.

Την ιστορία του τελικού, τη γράφουμε παραπάνω.

Τις επόμενες σαιζόν, Μίλαν και Ολλανδική τριάδα, με αιχμή του δόρατος το φαν Μπάστεν, σαρώνουν σε Ιταλία και Ευρώπη.

Το Ολλανδικό τρίο της Μίλαν, χάρη στο οποίο κατλεκτησε Ιταλία και Ευρώπη.

Τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών το 1989 (4-0 τη Στεάουα, από 2 γκολ φαν Μπάστεν,Γκούλιτ)  το 1990 (1-0 τη Μπενφίκα), και το 1994 (4-0 τη Μπαρτσελόνα στο ΟΑΚΑ). Στο τελευταίο βέβαια, δεν έπαιξε, αλλά ανήκε στο ρόστερ. Τα επόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών της ξέφυγαν, γιατι το 1991, αποφάσισε να μη συνεχίσει έναν αγώνα με τη Μαρσέιγ, και τιμωρήθηκε μ’ έναν χρόνο αποκλεισμό. Αντίστοιχα Σούπερ Καπ. Τέσσερα πρωταθλήματα Ιταλίας (’88, ’92, ’93, ’94), και τα αντίτοιχα Σουπερ Καπ. Βάλτε και 3 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ολλανδίας…

Σε ατομικό επίπεδο, κατέκτησε τρείς φορές τη Χρυσή Μπάλα, ο τρίτος κατά σειρά που το κατάφερε, μετά τους Κρόιφ και Πλατινί.

Με την εθνική της Χώρας του, πέραν της κατάκτησης του EURO ’88, δεν κατάφερε κάτι άλλο.

Van Basten-Kohler olaballa thlitika nea eidiseis
Βαν Μπαστεν-Κόλερ. Έδωσαν πολλές μάχες, και σε εθνικό και σε συλλόγικό επίπεδο.

Τη σαιζόν 1992-93 ξεκινούσε ακόμα μια χρονιά, βομβαρδίζοντας με γκολ τις αντίπαλες εστίες. Τους πρώτους τρείς μήνες, πέτυχε 12 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Μόνο που υπολόγιζε, χωρίς τον …αστράγαλο….Έκανε χειρουργείο, και έσφιξε τα δόντια να προλάβει τον τελικό του Champions League απένατι στη Μαρσέιγ.….Ήταν το τελευταίο ματς, της (ουσιατικά) τελευταίας χρονιάς, του «Κύκνου της Ουτρέχτης».

Το πάλαιψε πολύ να επιστρέψει. Το Μουντιάλ του 1994, ήταν ο διακαής πόθος. Δεν τα κατάφερε. Η επίσημη ανακοίνωση στις 17 Αυγούστου του 1995, ήταν η κατακλείδα μιας τεράστιας καριέρας, που ουσιαστικά, είχε τελειώσει δυό χρόνια πριν…Και που είχε πετύχει τόσα πολλά, κι’ας μην ήταν ούτε 30…