Μια επαρχιώτισσα στην κορυφή της Ευρώπης.

238

Πολλές ομάδες υπάρχουν και αγωνίζονται στη σκιά των ¨μεγάλων¨ ομάδων και ονειρεύονται κάποτε να πετύχουν κάποια μεγάλη διάκριση ώστε να ξεκολλήσουν από τη μετριότητα και την ανωνυμία.

Πραγματικά στην Ιστορία του ποδοσφαίρου ήταν αρκετές αυτές που το κατάφεραν!Θέλετε από ικανότητα ,θέλετε από τύχη ,οτιδήποτε θέλετε αυτές οι ομάδες τα κατάφεραν και έστω και για μια νύχτα βρέθηκαν στην κορυφή της Ευρώπης.

Πάτησαν στο ψηλότερο σκαλοπάτι μιας Ευρωπαϊκής διοργάνωσης,ατένισαν το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο από ψηλά,γιόρτασαν με τη χαρά της επιτυχίας και ύστερα….

Ύστερα  τα φώτα έσβησαν και οι ομάδες αυτές άλλες πιο αργά ,άλλες πιο σύντομα γύρισαν εκεί που βρίσκονταν με μόνη συντροφιά τις γλυκές αναμνήσεις και τους φιλάθλους τους να μιλάνε για τα περασμένα μεγαλεία…

Γυρνάμε πίσω στο 1954 τη χρονιά που η μεγάλη Ουγγαρία του Πούσκας,του Κόκτσιτς,του Χιντεγκούτι και των άλλων αστέρων έκανε στην Ελβετία τη μοναδική ήττα της μέσα σε 5 χρόνια στον τελικό του Παγκοσμίου κυπέλλου από τη Γερμανία.

Εκείνη λοιπόν την χρονιά ανεβαίνει στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας για πρώτη φορά η Ίπσουϊτς,για να πέσει αμέσως στην τρίτη πάλι κατηγορία του νότου όπως ονομαζόταν τότε.Το 1955 αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία ο γνωστός από τον Παναθηναϊκό Αλφ Ράμσεϊ και μετά από δυο χρόνια την ανεβάζει ξανά στη δεύτερη κατηγορία ,στην οποία μετά από τρία χρόνια και συγκεκριμένα το 1960-61 καταφέρνει και ανεβαίνει στην πρώτη κατηγορία.

Ένα χρόνο μετά την άνοδό της και με την καθοδήγηση του Ράμσεϊ κατορθώνει και κατακτά το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας,το μοναδικό στην Ιστορία της  αλλά δυο χρόνια μετά έρχεται ξανά ο υποβιβασμός στην δεύτερη κατηγορία ,από την αγκαλιά της οποίας ξέφυγε το 1968.

Την επόμενη χρονιά το 1969 που μάλλον αποτελεί σταθμό στην ιστορία της αναλαμβάνει τις τύχες τις Ίπσουϊτς ο μεγάλος Μπόμπυ Ρόμπσον.Παρ’ ότι έκανε μερικές άσχημες χρονιές κατόρθωσε να παραμείνει στην πρώτη κατηγορία και με εξαίρεση τη σεζόν του 1978 που γλίτωσε τον υποβιβασμό μέχρι το 1981-82 ήταν ανάμεσα στις καλύτερες και πιο σταθερές ομάδες της Αγγλίας τερματίζοντας μέσα στους τέσσερις πρώτους.

Η καλύτερη όμως χρονιά της είναι η χρονιά του 1981-82 που διεκδίκησε το πρωτάθλημα από την Άστον Βίλλα,αποκλείστηκε στα ημιτελικά του κυέλλου από την Μάντσεστερ Σίτι και κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ.Να σημειωθεί ότι την ίδια περίοδο την Άστον Βίλλα την κέρδισε τέσσερις φορές,δυο στο πρωτάθλημα ,μια στο κύπελλο και μια στο Λιγκ Καπ.

Δυο χρόνια πριν είχε κατακτήσει και το κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας στον τελικό την Άρσεναλ με 1-0.

ola balla bobby robson
Ο sir Bobby Robson

Στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ η πορεία της υπήρξε εντυπωσιακή .Στον πρώτο γύρο όμως είδε το χάρο με τα μάτια της από τον Άρη Θεσσαλονίκης.Στον πρώτο αγώνα στο ¨Πόρτμαν Ρόουντ¨η Ίπσουϊτς νίκησε με 5-1(τρία γκολ ο Γουόρκ με πέναλτι).Στη ρεβάνς στο Χαριλάου στο 80′ λεπτό ο Άρης προηγούνταν με 3-0 και πήγαινε για τη μεγάλη ανατροπή αλλά η Ιπσουϊτς κατόρθωσε να σκοράρει και πήρε αυτή την πρόκριση.

Η πορεία της στη συνέχεια ήταν εντυπωσιακή και στον δρόμο για τον τελικό απέκλεισε και την Πολωνική Λοτζ που έπαιζε ο Μπόνιεκ και την Σεντ Ετιέν του Πλατινί και του Τζόνι Ρεπ.Στον τελικό αντιμετώπισε την ΑΖ 67  και με σκορ νίκη 3-0 στην Αγγλία και ήττα 4-2 στην Ολλανδία κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ

Να σημειωθεί ότι στην Αλκμααρ ΑΖ 67 προπονητής ήταν ο Κέσλερ που αργότερα πέρασε και για ένα φεγγάρι από τον Ολυμπιακό.

Η επιστροφή στην πόλη και τα πανηγύρια στην πλατεία μπροστά στο Δημαρχείο δεν περιγράφονται.Εκείνη η χρονιά ήταν εκπληκτική για την Ιπσουϊτς αφού ο Μπόμπι Ρόμπσον αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς στην Αγγλία,ο Ολλανδός Φρανκ Τάισεν ποδοσφαιριστής της χρονιάς με δεύτερο τον αρχηγό Μικ Μιλς και τρίτο τον συμπαίκτη τους Τζών Γουόρκ.

Κι όμως για να δείτε και πως αντιμετώπιζαν τα κύπελλα Ευρώπης και τι σημασία δίνουν στο πρωτάθλημά τους  οι Άγγλοι η THE SUNDAY TIMES έγραφε:Η Ευρωπαϊκή επιτυχία της Ίπσουϊτς είναι μόνο παρηγοριά καθώς η Άστον Βίλλα της άρπαξε τον τίτλο.

ola balla

Η επόμενη χρονιά που ήταν και η τελευταία για τον Μπόμπι Ρόμπσον αφού στις 7 Ιουλίου του 1982 ορίστηκε προπονητής στην Εθνική Αγγλίας,δεν ήταν και ιδιαίτερα πετυχημένη αφού αποκλείστηκε νωρίς στο ΟΥΕΦΑ και στην Αγγλία έχασε το πρωτάθλημα από τη Λίβερπουλ μένοντας πάλι δεύτερη.

Ακολούθησαν τα χρόνια του μαρασμού ,ιδιαίτερα μετά την φυγή του Μπόμπι Ρόμπσον υποβιβασμοί στις παρακάτω κατηγορίες με τελευταία αναλαμπή το 2000 που ανέβηκε στην Πρέμιερ Λιγκ ,τερμάτισε στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας έπαιξε στο ΟΥΕΦΑ την επόμενη χρονιά που τα πήγε και σχετικά καλά,αλλά στην Αγγλία τερμάτισε τελευταία για να έρθουν πάλι τα χρόνια της μιζέριας και της αφάνειας