Η αυγή μιας μεγάλης καριέρας…..

30

-Παππού μου λες μια ιστορία..?

-Θέλω να μιλήσω για μια ιστορία αγάπης!
– Ανάμεσα σε εσένα και τη γιαγιά..?
– Όχι, κάτι άλλο…

Ήταν μια Κυριακή του Σεπτεμβρίου του 1993, και για να είμαι ακριβής στις 12 Σεπτεμβρίου. Η Γιουβέντους παίζει την τέταρτη αγωνιστική πρωταθλήματος ενάντια στην Foggia. Στο 29ο λεπτό του δευτέρου ημιχρόνου ο Trapattoni έκανε μια αλλαγή και, αντικαθιστά τον Ραβανέλλι με ένα αγόρι με το όνομα Alex…..Alex Del Piero.


Έμοιαζε με μωρό, ή ίσως και να ήταν. Ωστόσο, ήταν ήδη μεταξύ των μεγάλων, και ειχε ενα σκοπό….να γίνει ο μεγαλύτερος…
Σε διαβεβαιώνω ότι του πήγαινε πολύ η ασπρόμαυρη φανέλα…. Από την πρώτη στιγμή εγώ και όλος ο υπόλοιπος λαός των Bianconeri τον ερωτευτήκαμε… Ήταν σαν μια αγάπη με την πρώτη ματιά…
Κατάλαβα μετά από πολλά χρόνια ότι αυτή η αγάπη ήταν τόσο σπλαχνική αγάπη που ήταν καταδικασμένη.
Το κατάλαβα μετά από ένα ζεστό και δύσκολο καλοκαίρι που όταν όλοι ή σχεδόν όλοι έφυγαν μετά τον υποβιβασμό στην Β’, αυτός έμεινε…έμεινε επειδή ήταν «ένας κύριος….και ένας κύριος δεν αφήνει ποτέ τη κυρία του μόνη…».

– Και τώρα που σταμάτησε, τον αγαπάς ακόμα..?

– 25 χρόνια στην ομάδα -513 εμφανίσεις, 208 γκολ, 6 πρωταθλήματα, ένα Τσάμπιονς Λιγκ, ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο, ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, ένα Κύπελλο Ιταλίας, τέσσερα ιταλικά Σούπερ Καπ, ένα UEFA Intertoto Cup, το Παγκόσμιο Κύπελλο και η Serie B το 2006 / 07 και ναι, μου αρέσει ακόμα…..είναι εδώ μαζί  μας…κάθε Κυριακή…τον αισθανόμαστε…είναι μέσα μας…
Επειδή κανείς δεν θα πάρει ποτέ τη θέση του…
Επειδή κανείς δεν θα είναι ποτέ Alex Del Piero..

(πραγματική ιστορία παππού σε εγγονό..)