Λίβερπουλ-Σεβίλλη «Όταν η τακτική νίκησε το συναίσθημα»

167

Το όνειρο πλέον νεκρό. Μετά από πολλές φανταστικές Ευρωπαϊκές νίκες και νύχτες αυτή τη σεζόν, τελικά η Λίβερπουλ συνετρίβη στον τελικό του Europa League και ενώ πολλοί φωνάζουν ενάντια στην διαιτησία και τα «τρία» πέναλτι που θα έπρεπε να είχε δώσει ο πολυεκατομμυριούχος Γιόχανσεν ή την απίστευτα τραγική παρουσία του Alberto Moreno, στα αριστερά της άμυνας της Λίβερπουλ, η οποία οδήγησε και στα τρία γκολ που πέτυχε η Σεβίλλη (και δεν θα διαφωνούσα με όλους αυτούς) θα πρέπει να δούμε το ματς συνολικά και το τι πράγματι συνέβη.

Κατά την προσωπική ταπεινή μου άποψη, χωρίς να είμαι ειδικός στα θέματα τακτικής ποδοσφαίρου, ο Γιούργκεν Κλόπ, την νύχτα του τελικού, επέλεξε να οδηγήσει την ομάδα του, βασισμένος στο συναίσθημα και όχι στην στρατηγική, όπως έκανε ο Έμερυ. Και εξηγούμαι.

Ο Κλόπ, ο οποίος αναμφίβολα είναι από τους κορυφαίους προπονητές του πλανήτη, κληρονόμησε από τον πρώην προπονητή της ομάδας, Μπρέντον Ρότζερς, μια πλειάδα παιχτών, οι οποίοι σαφώς και δεν πίστευαν στις δυνατότητες τους.

Όλοι ξέρουμε ότι τα ομαδικά σπορ βασίζονται στην ψυχολογία και η ψυχολογία την στιγμή που ανέλαβε ο Κλόπ, ήταν στο χαμηλότερο δυνατό σημείο. Άλλωστε ο ίδιος ο Κλόπ δήλωσε εξ αρχής, ότι ο πρώτος του στόχος ήταν να «μετατρέψει τους αμφιβάλλοντες σε πιστεύοντες».

Έτσι, επειδή η συγκεκριμένη εντεκάδα που παρατάχτηκε το βράδυ της 18ης Μαΐου στην Βασιλεία, χάρισε στον Κλόπ τεράστιες επιτυχίες στον διαγωνισμό, ήτοι, Ντόρτμουντ και Βιγιαρεάλ και κατά την άποψη του προπονητή, αυτή η ομάδα είχε αρχίσει να πιστεύει, επέλεξε να παίξει με τους συγκεκριμένους παίχτες, χωρίς να λάβει υπόψη του την πλευρά της τακτικής και εν γένει ποδοσφαιρικής στρατηγικής.

ola balla athlitika nea eidiseis liverpool

Συγκεκριμένα, σε ένα μεγάλο τελικό όπως τον χθεσινό, είναι άκρως ριψοκίνδυνο και αφελές θα έλεγα, να αρχίζεις έναν αγώνα ενάντια σε ομάδα η οποία έχει διαχειριστεί με θεαματικό τρόπο την ψυχολογία τελικού, με δύο μέσους, οι οποίοι για τους παρακάτω λόγους, αδυνατούσαν να εκπληρώσουν το έργο τους στο κέντρο.

Ο Έμρε Τσάν είναι όντως μεγάλο ταλέντο με ψυχή και καρδιά, άλλωστε το έχει αποδείξει πολλές φορές, αλλά έχει μηδαμινή εμπειρία όσον αφορά τεράστια παιχνίδια όπως ο εν λόγω τελικός. Βέβαια το παιδί αυτό, δείχνει στοιχεία αρχηγικά και μπορεί στο μέλλον να αποτελέσει τον χαρισματικό ηγέτη της Λίβερπουλ. Το συγκεκριμένο βράδυ όμως, η απειρία του ήταν εμφανής και επέπεσε σε αλλεπάλληλα λάθη που κόστισαν πολύ στην Λίβερπουλ.

Όσον αφορά τον άλλο μέσο, δηλαδή τον Μίλνερ, κατά την γνώμη μου, ο Κλόπ τον «χαράμισε» πραγματικά στην θέση εκείνη, διότι ο συγκεκριμένος παίχτης δεν είναι «καθαρός» μέσος. Εκεί ο Κλόπ θα έπρεπε να είχε τοποθετήσει τον Χέντερσον, ασχέτως εάν ήταν σε θέση να παίξει ολόκληρο παιχνίδι, λόγω του πρόσφατου τραυματισμού του, ή εάν όχι ο Χέντερσον, τότε τον Άλλεν ή τον Λούκας, οι οποίοι είναι «καθαροί» κεντρικοί και γνωρίζουν άριστα την θέση αυτή.

Έτσι κατά την άποψή μου, ο Κλόπ αχρήστευσε τον Μίλνερ, ο οποίος είναι ο κορυφαίος «δημιουργικός» παίχτης της Λίβερπουλ αυτή τη χρονιά με 21 γκολ-ασίστς. Ο Μίλνερ θα έπρεπε να παίξει έξω δεξιά, η οποία θέση είναι η αγαπημένη του, αντί του Άνταμ Λαλάνα, ο οποίος το βράδυ του τελικού ήταν πραγματικά αναποτελεσματικός.

Έτσι, παίζοντας τον Μίλνερ στο κέντρο, ο Κλόπ στέρησε την ομάδα του, από μια πλούσια πηγή ευκαιριών και ασίστς, που στοίχησε πολύ στην Λίβερπουλ κατά την διάρκεια του δεύτερου ημιχρόνου.

Ο Κλόπ έκανε για εμένα, το ίδιο λάθος όπως ο προκάτοχος του, δηλαδή εμπιστεύτηκε τον Άνταμ Λαλάνα να κάνει την διαφορά, διότι είναι αλήθεια ότι ο συγκεκριμένος παίχτης σε κάποια παιχνίδια της σεζόν, ανέβασε τον πήχη κατά πολύ, αλλά έδειξε επίσης ότι ήταν ασταθής και ποτέ δεν άγγιξε τα επίπεδα που τον έκαναν γνωστό στην Southampton.

Ο παίχτης αυτός λοιπόν, πηγαίνοντας στον τελικό είχε μόλις 2 γκολ σε 14 παιχνίδια, αλλά ο προπονητής της ομάδας επέλεξε να τον ξεκινήσει, εκεί που θα έπρεπε να παίζει το πολυεργαλείο Μίλνερ. Έτσι είναι εμφανές ότι ο Κλόπ επέλεξε το συναίσθημα και ότι αυτό του είχε προσφέρει μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο, αντί να επιλέξει μια ισορροπημένη εντεκάδα, βασισμένη καθαρά σε θέματα τακτικής.

Περαιτέρω, ο προπονητής της Λίβερπουλ έχει αποτύχει κατά την γνώμη μου στην διαχείριση του αριστερού αμυντικού και έτσι έφτασε η ομάδα του, να θρηνεί για την απόδοση του Μορένο και τα λάθη του.

Όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι και κατέχουν έστω και την στοιχειώδη γνώση ποδοσφαίρου, είδαν ότι ο Αλμπέρτο Μορένο, είχε «χάσει τελείως την μπάλα». Επίσης, στην ίδια πλευρά και μπροστά από τον αριστερό μπακ, (ας χρησιμοποιούμε που και που τις παλιές καλές ορολογίες, δεν κάνει κακό) έπαιζε ο Φιλίπε Κουτίνιο, ο οποίος ενώ έχει μαγικές ικανότητες, είναι ακόμη νεαρό παιδί χωρίς εμπειρία τελικών και ο οποίος δυστυχώς λόγω του άγχους που τον κατέβαλε, ήταν ανύπαρκτος κατά την διάρκεια όλου του αγώνα.

Άρα, δύο παίχτες οι οποίοι για διαφορετικούς λόγους «χάθηκαν» τελείως στην ίδια πλευρά της ομάδας, από την οποία η Σεβίλλη εκμεταλλεύτηκε άριστα την αδυναμία της Λίβερπουλ και γύρισε με πανηγυρικό τρόπο το παιχνίδι.

Ο Κλόπ θα μπορούσε κάλλιστα να αποσύρει τον Μορένο και στην θέση του να βάλει τον Κλάιν, ο οποίος έχει αποδείξει ότι μπορεί να παίζει και στην άλλη πλευρά του γηπέδου χωρίς να αντιμετωπίζει πρόβλημα, να τοποθετήσει τον Μίλνερ στα δεξιά ως μπακ που θα έβγαινε μπροστά και να έβαζε τον Άλλεν, τον Χέντερσον ή τον Λούκας να παίξει δίπλα από τον Τσάν.

Επίσης, ενώ θα συμφωνήσω ότι στα τελευταία λεπτά ο Κλόπ δεν είχε να χάσει τίποτε και για τον λόγο αυτό, έβαλε τον Οριγί και τον Μπεντέκε στην ομάδα, δηλαδή έπαιζε με τρεις επιθετικούς, δεν είχε νόημα να έχεις όλους αυτούς τους strikers, όταν ο πιο αποτελεσματικός παίχτης της ομάδας όλη τη χρονιά στο να βγάζει ασίστς, ο Μίλνερ έπαιζε στο κέντρο, ο Χέντερσον στον πάγκο και οι Λαλάνα και Φιρμίνο εκτός με αλλαγή.

Ποιός λοιπόν θα μπορούσε να προσφέρει υπηρεσίες στους τρεις αυτούς επιθετικούς? Ο Τσαν σίγουρα όχι διότι στα τελευταία 28 παιχνίδια έχει στο ενεργητικό του μόνο 2 ασίστς, ο Άλλεν στα τελευταία 27 παιχνίδια ομοίως 2 και ο ανύπαρκτος χθες Κουτίνιο, ομοίως 2 στα τελευταία 18 παιχνίδια.

Έτσι, πραγματικά και όπως προανέφερα κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν μπορώ να καταλάβω το σχέδιο αγώνα που υιοθέτησε ο Κλόπ για ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι που θα πρόσφερε πολλά κέρδη στην Λίβερπουλ και δεν αναφέρομαι μόνο για χρήματα, αλλά και ως μαγνήτη τοπ ποδοσφαιριστών το καλοκαίρι, με την προοπτική παιχνιδιών Champions League κ.λ.π.

Αντιθέτως, ο Έμερυ, βλέποντας τα σημάδια αδυναμίας της αριστερής πλευράς της Λίβερπουλ, στο δεύτερο ημίχρονο έριξε όλο το βάρος της επίθεσης του στην παθογένεια που επέδειξε ο Μορένο ( ο οποίος και σαφώς ήταν επηρεασμένος συναισθηματικά διότι έπαιζε ενάντια στην ομάδα που πάντα θα αγαπάει, όπως ο ίδιος δήλωσε και ας μην ξεχνάμε ότι έκλαιγε σαν μικρό παιδί όταν αποχωρίστηκε την αγαπημένη του Σεβίλλη) και ο Κουτίνιο και «έκλεψε» τον τελικό με αριστοτεχνικό τρόπο.

Ο Κλόπ έπρεπε κατά την προσωπική μου άποψη να δει τα σημάδια κινδύνου από τα παιχνίδια με την Newcasle και Southampton, όπου η Λίβερπουλ «δίπλωσε» στο δεύτερο ημίχρονο και να μην στηριχτεί απλά στο συναίσθημα που νόμιζε ότι θα του χάριζε τον τελικό.

Βέβαια δεν είναι όλα «μαύρα» για την ομάδα της Λίβερπουλ, ας σκεφτούμε ότι ο άνθρωπος αυτός, παρέλαβε μια ομάδα χωρίς ψυχολογία, χωρίς πεποίθηση στις δυνατότητές της και μέσα σε επτά μήνες, την έφερε σε δύο τελικούς και ας τους έχασε και τους δύο. Είναι σίγουρο ότι εάν συνεχίζει να οδηγεί την Λίβερπουλ σε τελικούς, κάποια στιγμή θα φύγει και αυτός με το χρυσό μετάλλιο στο λαιμό, αντί των ασημένιων που όπως είμαι σίγουρος, έχει πετάξει σε κάποια γωνιά του σπιτιού του και έχει πέντε από αυτά!!

Τέλος, είναι σίγουρο ότι το καλοκαίρι η ομάδα θα αλλάξει άρδην (άλλωστε το δήλωσε και ο ίδιος στην post-match συνέντευξη του) και την επόμενη σεζόν, αφού ο ίδιος πάρει τους παίχτες που θέλει, θα μπορέσουμε να αξιολογήσουμε τις ικανότητες του προπονητή αυτού.

 

 

 

 

 

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΙστορίες σε μπλέ φόντο ΑΕΚ – ΠΑΣ 0-1
Επόμενο άρθροΑνυπομονεί να ενταχθεί στη «βαυαρική οικογένεια»
Ο Shanklymaniac - κατά κόσμον Γιώργος Χριστοφορίδης - είναι από τους πλέον φανατικούς και καταρτισμένους οπαδούς της Liverpool. Σπούδασε νομική στο Manchester Metropolitan University, μεταπτυχιακό σε Διεθνή Δίκαιο στο Liverpool University και μεταπτυχιακά σε επαγγελματικό επίπεδο στο College Of Law στο Chester. Είναι επί σειρά ετών κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας στο Anfield, το οποίο επισκέπτεται όσο πιο συχνά του επιτρέπουν οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Ο Γιώργος Χριστοφορίδης είναι Δικηγόρος Ιωαννίνων, ιδρυτικό μέλος και senior partner της Δικηγορικής Εταιρίας "CMC LAW FIRM" η οποία εδρεύει στα Ιωάννινα, οδός Καλούδη 10.