Η Ιστορία ενός «Ναού» Μέρος 2ο

514

Εν όψη της μεγάλης νίκης της Λίβερπουλ επί της Βιγιαρεάλ, στον ημιτελικό του Europa League, με σκορ 3-0 και συνακόλουθα την συνάντηση της ήδη δύο φορές κατόχου του τίτλου Σεβίλλης με την ομάδα του Anfield, μοναδικού αντιπροσώπου της Αγγλίας και όχι μόνο στους Ευρωπαϊκούς Τελικούς (μονοπώλιο κατάντησαν οι τελικοί των Ισπανικών ομάδων), θα πρέπει ως δείγμα ελάχιστης τιμής, να αναφερθώ στην ιστορία αυτού του διάσημου γηπέδου, το οποίο προκαλεί δέος  και φόβο σε κάθε αντίπαλο.

Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, όταν στην λήξη του πρώτου ημιτελικού, όλοι οι ποδοσφαιριστές, προπονητής και παράγοντες της Βιγιαρεάλ, πανηγύριζαν σαν τρελοί για το 1-0, ο Γιούργκεν Κλόπ, αρκέστηκε να δηλώσει με λακωνικό τρόπο «Συγνώμη που θα πρέπει να σας το πω, αλλά θα πρέπει να περάσετε και από το Anfield!!!!!»

Τέτοιο αίσθημα ασφάλειας παρέχει αυτός ο μαγικός τόπος ποδοσφαίρου σε όσους έχουν την τύχη να αγωνίζονται για την γηπεδούχο ομάδα, όπου πλέον κάποιοι μιλάνε ακόμη και για «μαγικές» ιδιότητες του γηπέδου.

Βέβαια πολλά σχόλια για το Anfield, έχουν περάσει στην σφαίρα του μύθου, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι το γήπεδο αυτό έγινε το «Απόρθητο Φρούριο» που από την αρχή της καριέρας του ως προπονητής της Λίβερπουλ, ο Bill Shankley ονειρευόταν, από τους κόπους και τον ιδρώτα πολλών χαρισματικών ποδοσφαιριστών, οι οποίοι συνέβαλαν με καταλυτικό τρόπο, να θεωρείται ο χώρος αυτός «ιερός».

Αλλά η απαρχή του Anfield, δεν ήταν ούτε συγκλονιστική ούτε γεννημένη από θρύλους ή μύθους. Αντιθέτως, θα έλεγε κανείς ότι ήταν βαρετή και γεμάτη με διεκδικήσεις που αφορούσαν διαφορές εμπράγματου δικαίου και οφειλόμενα μισθώματα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Στην πόλη του Λίβερπουλ, το ποδόσφαιρο άρχισε να γίνεται δημοφιλές και λαοπρόβλητο περί το έτος 1878. Υπήρχε τότε μία και μοναδική ομάδα στην πόλη, η οποία λεγόταν η ομάδα του «Αγίου Δομίνικου» και αγωνιζόταν με διάφορες άλλες επαρχιακές ή περιφερειακές ομάδες σε πάρκο της πόλης, ήτοι το Stanley Park.

Δεν υπήρχε τότε εισιτήριο για να δεις ένα παιχνίδι, απλά ο κόσμος πήγαινε και παρακολουθούσε κάποιο αγώνα χωρίς να καταβάλει χρηματικό αντίτιμο. Όμως, όταν άρχισε το σπορ και γινόταν όλο και πιο δημοφιλέστερο, οι παράγοντες της ομάδας, αποφάσισαν να βρουν κλειστό χώρο, ώστε να αρχίσουν να χρεώνουν τους θεατές.

Όταν πάρθηκε η εν λόγω απόφαση, η ομάδα είχε ήδη μετονομαστεί σε Everton FC και ένα μέλος της ομάδας, επ’ονόματι Κρουίτ, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης ενός αγρού δίπλα στο Stanley Park, πρόσφερε για ενοικίαση, τον αγρό του στην ομάδα, αλλά επειδή η προσέλευση του κόσμου υπήρξε τεράστια, απαίτησε σε σύντομο χρονικό διάστημα περισσότερα χρήματα και κατόπιν προστριβών, η ομάδα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον προαναφερόμενο αγρό και να αρχίσει εκ νέου την αναζήτηση κατάλληλου χώρου.

Ο τότε Πρόεδρος της ομάδας, John Houlding, γνώριζε ότι ένας φίλος του, ο οποίος δραστηριοποιούταν στον χώρο κατασκευής μπύρας και συγκεκριμένα ο John Orell, είχε υπό την κατοχή του, έναν έγκλειστο αγρό στην περιοχή του Anfield, ο οποίος κατά την άποψη του Προέδρου ήταν ιδανικός για τον μέλλοντα αγωνιστικό χώρο της ομάδας.

Περαιτέρω, πλησίον του αγρού, υπήρχε η διάσημη πλέον σε όλους τους οπαδούς της Λίβερπουλ, Sandon Pub, στην οποία σύχναζαν καθημερινά πολλοί οπαδοί της ομάδας, οι οποίοι και προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν στην κατασκευή φρακτών περιμετρικά του χώρου και μίας μικρής κερκίδας για τους οπαδούς.

Το πρώτο λοιπόν επίσημο παιχνίδι που παίχτηκε ποτέ στο «χόρτο» του Anfield, έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 1884, όπου η Everton, νίκησε 5-0 την Earlestown FC. Σε διάστημα περίπου δύο ετών από εκείνο τον «παρθενικό» αγώνα της ομάδας, ο αριθμός των οπαδών είχε αυξηθεί τόσο πολύ, ώστε αποφασίστηκε να κατασκευαστεί μια καινούργια κερκίδα, η οποία θα είχε τέτοια χωρητικότητα, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες των οπαδών.

Το κόστος αυτής της κατασκευής έφτασε τότε στο πραγματικά για την εποχή μεγάλο ποσό των 64 Στερλινών και έτσι η κερκίδα στην πλευρά του Kemlyn Road, άρχισε να στεγάζει ένθερμους οπαδούς της ομάδας. Περαιτέρω από την απέναντι πλευρά του γηπέδου, πραγματοποιήθηκαν εργασίες στην ήδη κατασκευασμένη κερκίδα, με αποτέλεσμα να στεγαστεί και να αποτελέσει έκτοτε τον χώρο επισήμων και μελών του club.

Πλέον το Anfield, αποτελούσε για εκείνη την εποχή ένα από τα καλύτερα γήπεδα στο «Νησί» και αγαπημένο αγωνιστικό χώρο της Εθνικής Αγγλίας, η οποία έπαιξε πολλά επίσημα παιχνίδια εκεί.

Το έτος όμως 1892, έμελλε να είναι καθοριστικό για την ομάδα της Λίβερπουλ, διότι λόγω έντονων διαπληκτισμών μεταξύ πολλών παραγόντων της Everton και του ιδιοκτήτη του γηπέδου Orell, με αφορμή την αύξηση του ενοικίου από τον τελευταίο, η ομάδα της Everton αποχώρισε επίσημα από το Anfield και εγκαταστάθηκε στο Goodison Park, το σημερινό γήπεδο των «Μπλέ» του Λίβερπουλ.

Ο πρόεδρος της ομάδας John Houlding, ενόψει της φιλίας που διατηρούσε με τον ιδιοκτήτη του Anfield, παραιτήθηκε από την προεδρία της Everton και την 9η Μαΐου του 1892, ίδρυσε επίσημα το Liverpool Association Football Club, με επίσημη πλέον έδρα το Anfield.

Βέβαια το γήπεδο χρειαζόταν πολλές επιδιορθώσεις, διότι μετά την διένεξη και την αποχώρηση της ομάδας της Everton, πολλοί θυμωμένοι οπαδοί της, έκαναν ζημιές στον χώρο του γηπέδου και μάλιστα έφτασαν στο σημείο να ξηλώσουν ακόμη και τα κάγκελα εισόδου του γηπέδου!!!!

 anfield ola balla

Το πρώτο επίσημο παιχνίδι της Λίβερπουλ, παίχτηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους, όπου η γηπεδούχος ομάδα αντιμετώπισε την High Walton, στην τοπική κατηγορία, την οποία και κέρδισε 8-0, μπροστά σε περίπου 200 οπαδούς, οι οποίοι ήταν και οι πρώτοι φανατικοί οπαδοί της Λίβερπουλ.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι κατά τα πρώτα στάδια, η προαναφερόμενη τοπική Sandon Pub, αποτελούσε και τον χώρο όπου οι παίχτες χρησιμοποιούσαν ως αποδυτήρια, λόγω ελλείψεως εγκαταστάσεων και πραγματικά ήταν τραγελαφικό το θέαμα της ομάδας, όταν αφού είχαν ήδη ντυθεί με τις φανέλες να τρέχουν και να εισέρχονται στον αγωνιστικό χώρο από την κύρια είσοδο και συνακόλουθα να κάνουν το αντίθετο με την λήξη του παιχνιδιού.

Περί το έτος 1894, όπου η ομάδα απολάμβανε σχετική επιτυχία στο πρωτάθλημα, αποφασίστηκε από τα διευθυντικά στελέχη της ομάδας, η κατασκευή κεντρικής κερκίδας, η οποία θα εμπεριείχε και κανονικά πλέον αποδυτήρια. Όταν τελείωσε η εν λόγω κατασκευή, το ύψος της κατασκευαστικής δαπάνης ξεπέρασε τις χίλιες λίρες και η κερκίδα η οποία κατασκευάστηκε από συγκεκριμένο τύπο ανθεκτικής ξυλείας, άντεξε μέχρι περίπου το έτος 1970, όπου έλαβε χώρα η σύγχρονη κατασκευή του Main Stand.

Επίσης, την ίδια περίπου χρονική στιγμή, κατασκευάστηκε η κερκίδα του Walton Breck Road και μετά την πάροδο διετίας, ανεγέρθη η κερκίδα της πλευράς του Anfield Road. Το έτος 1906, έλαβαν χώρα ανακατασκευές στο γήπεδο, οι οποίες και θα δημιουργούσαν τον παγκόσμια γνωστό θρύλο του Anfield.

Ο πρόεδρος John Houlding και ο γραμματέας της ομάδας John McKenna, αποφάσισαν μετά την κατάκτηση και δεύτερου πρωταθλήματος, ότι οι οπαδοί της ομάδος άξιζαν καλύτερη κερκίδα στην πλευρά του Walton Breck Road. Έτσι, ένας από τους καλύτερους της εποχής κατασκευαστής, ο Archibald Leitch, κλήθηκε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει ταυτόχρονα την εν λόγω κερκίδα.

Έτσι λοιπόν, επάνω σε ένα τεράστιο βουνό από μπάζα, τα οποία είχαν τοποθετηθεί ως θεμέλια της κερκίδας, άρχισε η κατασκευή του θρυλικού και παγκόσμια γνωστού Kop Stand, το όνομα του οποίου γεμίζει με χαρά την καρδιά κάθε οπαδού της Λίβερπουλ και με τρόμο κάθε οπαδό φιλοξενούμενης ομάδας.

ola balla kop

Βέβαια αργότερα μετονομάστηκε σε Spion Kop, από έναν ντόπιο δημοσιογράφο τον Ernest Edwards, ο οποίος κάλυψε στην Αφρική την μάχη που έδωσε σύνταγμα του Λίβερπουλ στον λόφο Speonkop κατά αντιδρώντων στην Αγγλική Κυριαρχία ντόπιων, όπου πολλοί στρατιώτες από το Λίβερπουλ έχασαν την ζωή τους.

Έτσι όλες οι τότε κατασκευές, όταν τελείωσαν, σήμαιναν για την ομάδα της Λίβερπουλ ότι, είχε πλέον ένα γήπεδο το οποίο χωρούσε περίπου 60.000 όρθιους οπαδούς. Περαιτέρω, το 1921 το Anfield, απολάμβανε τέτοια αναγνώριση ως γήπεδο με σωστές εγκαταστάσεις, όπου η Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αποφάσισε να παιχτούν οι ημιτελικοί του Κυπέλλου Αγγλίας στο Anfield, μεταξύ των ομάδων Wolves και Cardiff.

Μετά την πάροδο περίπου οχτώ ετών, η ομάδα ανέλαβε ένα μεγάλο κατασκευαστικό εγχείρημα για εκείνα τα χρόνια, ήτοι, την κατασκευή σκέπαστρου του Kop και οι υπόλοιπες κερκίδες μεγάλωσαν ώστε να συνδέονται με το Spion Kop.

Η τελετή για το επίσημο άνοιγμα του Kop, έλαβε χώρα την 25η Αυγούστου του έτους 1928, πρωτοστατούντος του John McKenna. Η τελευταία κατασκευή που έγινε το έτος εκείνο, ήταν το χτίσιμο ειδικού χώρου για την σημαία της ομάδας, όπου τοποθετήθηκε τεράστιο μεταλλικό κοντάρι σημαίας, το οποίο ήταν μέρος του πρώτου σιδερένιου πλοίου, που κατασκευάστηκε από την τότε κραταιά Βρετανική Ναυτική Αυτοκρατορία και συγκεκριμένα από το πλοίο Great Eastern.

Μέχρι το έτος 1957 δεν έλαβαν χώρα άλλες κατασκευές στο γήπεδο και το εν λόγω έτος, τοποθετήθηκαν οι πρώτοι προβολείς για νυχτερινά ματς και την 30η Οκτωβρίου του ιδίου έτους, η Λίβερπουλ έπαιξε τον πρώτο της νυχτερινό αγώνα, κόντρα στην Έβερτον. Όμως, το γήπεδο για περίπου μια τριακονταετία δεν «είδε» άλλες σημαντικές ανακαινίσεις, με αποτέλεσμα ο αγωνιστικός χώρος και οι εγκαταστάσεις του Anfield, να έχουν αρχίσει την κατιούσα.

Όλα όμως άρχισαν να αλλάζουν δραματικά, όταν το έτος 1959 ο μεγάλος Bill Shankley ανέλαβε τα ηνία της ομάδας ως προπονητής. Ο Shankley γνώριζε άριστα την τεράστια υποστήριξη που είχε η ομάδα και δήλωσε ότι το γήπεδο εν γένει δεν πληρούσε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να στεγάζει τέτοιους οπαδούς.

Μάλιστα σε συνέντευξη που είχε δώσει σε τοπική εφημερίδα και συγκεκριμένα στην Liverpool Echo, δήλωσε χωρίς κανένα ενδοιασμό, ότι το Anfield είχε καταντήσει «η μεγαλύτερη τουαλέτα» της πόλης του Λίβερπουλ.!!!!!

Έτσι και μετά την πρώτη χρονιά του Shankley ως μάνατζερ, όπου η Λίβερπουλ κερδίζοντας το πρωτάθλημα της δεύτερης εθνικής κατηγορίας, ανέβηκε στην κατηγορία των «Big Boys» όπως χαριτολογώντας ονομάζουν οι Άγγλοι την νυν Premier League και τότε First Division, άρχισε να ζητάει από τους παράγοντες του club, χρήματα για ανακαινίσεις του γηπέδου.

Το έτος 1961-62 η κερκίδα του Kemlyn Road γκρεμίστηκε παντελώς και στην θέση της μια καινούργια κερκίδα αποπερατώθηκε, κοστίζοντας στο club το ποσό των 350.000 λιρών. Ο Shankley όμως δεν σταμάτησε εκεί.

ola bala anfield 1965
anfield 1965

Το έτος 1964-65 κατάφερε να αποσπάσει αρκετά χρήματα από τους μεγαλομέτοχους της ομάδας, ώστε να ξεκινήσει η κατασκευή της κερκίδας που όλοι ξέρουμε τώρα ως Main Stand. Έτσι έλαβαν χώρα οι κατασκευές καθισμάτων, χώρων τηλεοπτικής κάλυψης κ.λ.π. Το Main Stand εγκαινιάστηκε επίσημα τον Μάρτιο του 1973.

Τα έτη 1980-82, είδαν την τοποθέτηση καθισμάτων και στην κερκίδα της πλευράς του Anfield Road και ταυτόχρονα τοποθετήθηκε στον αγωνιστικό χώρο, υπόγεια θέρμανση. Την 1η Σεπτεμβρίου του έτους 1992, επίσημα εγκαινιάστηκε το αποκαλούμενο τώρα Centenary Stand, το οποίο πήρε την θέση του παλαιού Kemlyn Stand, το οποίο έστεκε εκεί για πολλά χρόνια με μόνο ένα μικρό διάζωμα, διότι ενοχλούσε μια γηραιά κυρία, η οποία έμενε ακριβώς πίσω από την κερκίδα και δεν ήθελε να της κόβουν τον ήλιο οι κερκίδες του Anfield. Ευνόητο ότι αμέσως μετά τον θάνατο της εν λόγω κυρίας, η προαναφερόμενη κερκίδα κατασκευάστηκε σε χρόνο ρεκόρ και δόθηκε στους «πιστούς» της ομάδας άμεσα.

Το 1994 το διάσημο Spion Kop, ξαναχτίστηκε κάτω από ειδικές προδιαγραφές και πλέον όλη η κερκίδα είχε καθίσματα. Σήμερα το Kop, έχει 13.000 θέσεις και παρέχει την ίδια ένταση από τους Koppites, όπως και τα αξέχαστα χρόνια επί Shankley.

Σήμερα συνεχίζεται η κατασκευή της μεγάλης κερκίδας του Anfield, η οποία όταν τελειώσει θα δίνει πλέον συνολική χωρητικότητα του ύψους των 56.000 θεατών και υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις εντός της κερκίδας, όπως εστιατόρια, καφετέριες, μπουτίκ κ.λ.π.

Μακάρι και στην χώρα μας να χτιστούν τέτοια γήπεδα και να γράψουν ποδοσφαιρική ιστορία ανά τον πλανήτη. Μάλλον όμως είμαι όπως πάντα λίγο αιθεροβάμων και ρομαντικός, διότι με την τροπή που έχουν πάρει τα ποδοσφαιρικά δρώμενα στην πατρίδα μας, θα γράψουμε ποδοσφαιρική ιστορία στο τέλος για όλους τους λάθους λόγους.

 

 

 

 

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ Ιμπραϊμοβιτς ανακοίνωσε ότι φεύγει από Παρί και πάει…
Επόμενο άρθρο20 απίστευτα γκολ με το τακουνάκι…
Ο Shanklymaniac - κατά κόσμον Γιώργος Χριστοφορίδης - είναι από τους πλέον φανατικούς και καταρτισμένους οπαδούς της Liverpool. Σπούδασε νομική στο Manchester Metropolitan University, μεταπτυχιακό σε Διεθνή Δίκαιο στο Liverpool University και μεταπτυχιακά σε επαγγελματικό επίπεδο στο College Of Law στο Chester. Είναι επί σειρά ετών κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας στο Anfield, το οποίο επισκέπτεται όσο πιο συχνά του επιτρέπουν οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Ο Γιώργος Χριστοφορίδης είναι Δικηγόρος Ιωαννίνων, ιδρυτικό μέλος και senior partner της Δικηγορικής Εταιρίας "CMC LAW FIRM" η οποία εδρεύει στα Ιωάννινα, οδός Καλούδη 10.