Τα «κουρέλια» τραγουδάνε ακόμα…

235

Όταν ξεκίνησε η μπασκετική σαιζόν, δεν ήμουν …αισιόδοξος για την ομάδα μας.

Το ρόστερ που ξεκίνησε, ήταν μια μπασκετική ανορθογραφία. Χωρίς βασικό πλειμέικερ, χωρίς όχι μόνο βασικό, αλλά ούτε αναπληρωματικό σέντερ, με παίκτες από ομάδες που υποβιβάστηκαν, και χωρίς Αμερικάνο…… Η προσθήκη του …Μπάλαμπαν (συγγνώμη που σας τον θύμησα…), μάλλον προς το χειρότερο έκανε τα πράγματα.

Μετά τις πρώτες …στραβές, το πρώτο μπάλωμα είχε τ’όνομα «Χάτσερ».  Φθηνός αλλά τιμιότατος, εξελίχθηκε σε «λίρα εκατο». Πάλι όμως οι ανορθογραφίες του καλοκαιριού δεν είχαν διορθωθεί. Το Νοέμβριο, ένα άλλο γεγονός, ήρθε να μπαλώσει κάποιες ανορθογραφίες.  Οι Σερβοι του Ερυθρού Αστέρα, «έκοψαν» το Σχορτσανίτη. Ο παίκτης, επέλεξε να δοκιμάσει, με τον προπονητή που τα τελευταία χρόνια, ανεβάζει τις καριέρες των πεσμένων σέντερ. Δοκίμασε, του άρεσε, και χάρη στην οικονομική βοήθεια του Ιβάν, συνεχίζει ως το τέλος της σαιζόν (και βλέπουμε….). Εκεί που η ρακέτα ήταν σχεδόν άδεια, πλέον …φράκαρε. Βεβαίως, ένας παίκτης της κλάσσης του Σοφοκλή, δεν είναι τυχαίο ότι έφτασε να παίζει στον ΠΑΟΚ των τελευταίων ετών. Τα κουσούρια βγήκαν στη μέση της σαιζόν. Τα λεπτά συμμετοχής και οι συνεχείς αγώνες, είναι δυσανάλογα για τα κιλά του θηριώδους σέντερ.

Η ανοδική πορεία του χειμώνα, ανετράπη κάπως απότομα. Συνεχείς ήττες, έφεραν την ομάδα κάτω από τη μέση της βαθμολογίας. Και σε συνδυασμό με την ισχυροποίηση των ανταγωνιστών για την τετράδα, πολλοί πίστεψαν ότι ο χρονιά έχει τυπικό χαρακτήρα πλέον, και θα τελειώσει πρόωρα……

Όμως, η επιτυχημένη παρουσία του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα, σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της ΚΑΕ, δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στην -όποια- κλάσση των παικτών που είχε στο ρόστερ. Η ομάδα είχε κάποια χαρακτηριστικά, που της έδωσαν επιτυχίες. Ποιός ξεχνάει σε πόσα ματς αρνήθηκε να χάσει, εντός κι’εκτός συνόρων…..Ποιός ξεχνάει το ματς με την Καρσίγιακα πέρσυ, το ματς με την Καντού στο Παλατάκι, τα ματς με την ΑΕΚ πέρσυ και φέτος, με τη Μπεσίκτας στην Πόλη…..

Οι εφημερίδες και ο Τύπος γενικά, ψάχνουν καινούρια θέματα να λανσάρουν. Στα μπασκετικά, φέτος ήταν η σειρά του Άρη και της ΑΕΚ. Εκεί ρέει το χρήμα, εκεί έρχονται παίκτες κατά συρροή, εκεί υπάρχει ενδιαφέρον. Στην Πυλαία, έναν Κλάντον έφεραν, κι’αυτόν από τη Α2 του Ισραήλ….

Βλέπετε, ο Ντούβνιακ, ο Μαργαρίτης, ο Τσόχλας και ο Μάρκοβιτς, δεν …»πουλάνε».

Ο Βασιλειάδης, «πουλάει» μόνο όταν τον θέλουν στην Ισπανία.

Όμως, αυτοί μπορεί να μη «πουλάνε φύλλα», αλλά ούτε και τη φανέλα που φοράνε πούλησαν ποτέ. Και κόντρα στο ρεύμα, που τους ήθελε να τελειώνουν κάπου εδώ, αυτοί πήγαν στο ΟΑΚΑ, είχαν απέναντι τους ένα μπατζετ εκατομμυρίων, μια έδρα που στα επίσημα συχνάζουν διαιτητοπατέρες, και την ατμόσφαιρα που ήθελε την αντίπαλο να …έρχεται με φόρα για ψηλότερα….

Και, παρ’ότι βρέθηκαν να χάνουν με μεγάλη διαφορά, αυτοί έκαναν μέσα στο παρκέ, αυτό που ξέρουν καλύτερα τα τελευταία χρόνια. Έπαιξαν στο γνωστό ρυθμό, που οι χτεσινοί αντίπαλοι, δεν ενοούν να καταλάβουν.

Αυτόν που ο τίτλος του είναι «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα». Και θα τον τραγουδάνε για καιρό ακόμα….(Και κάποτε, στη συναυλία πρέπει να έρθει περισσότερος κόσμος)