ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

522

ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ. Όταν ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ μετά το ματς με τον ΠΛΑΤΑΝΙΑ είχε πει, όποιος Γιαννιώτης μπορεί ας ανέβει στην ΞΑΝΘΗ, δεν φανταζόταν ούτε και ο ίδιος τι θα επακολουθήσει. Πάγωσε ξαφνικά ο χρόνος, το ρολόι γύρισε πολλά χρόνια πίσω από την τελευταία εκστρατεία των ΠΑΣΟΛΕΔΩΝ.

Εκείνη την στιγμή θεωρώ πως όλοι οι οπαδοί της αγαπημένης μας ομάδας συνειδητοποίησαν ,πως αυτό δεν είναι ένα απλό κάλεσμα αλλά μία υποχρέωση, πρώτα απέναντι στον εαυτό τους και ύστερα απέναντι στην ιστορία, που δεν χάρισε απλόχερα ποτέ αυτά που αναλογούσαν στο μεγαλείο αυτής της θρυλικής ομάδας, άλλοτε από κακούς χειρισμούς και λάθη των διοικήσεων, άλλοτε από τις εγκληματικές αποφάσεις των φωστήρων του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Αυτή την ομάδα που ποτέ δεν άφησαν μόνη της στα δύσκολα χρόνια, τα γεμάτα από αδικίες εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων, που πλήγωναν κατά τακτά χρονικά διαστήματα το γόητρο και το φιλότιμο της ηπειρωτικής λεβεντιάς, σ αυτή την φράση-κάλεσμα λοιπόν, όλοι συνειδητοποίησαν πως αυτό δεν είναι ένα απλό κάλεσμα σαν όλα τ άλλα μέχρι τώρα, αλλά ένα ραντεβού με την ιστορία, ένα ευρωπαϊκό κάλεσμα που το χρώσταγε η ιστορία σ αυτή την ομάδα, σ αυτή την πόλη, σ αυτούς που μόχθησαν για να σπείρουν και να θερίσουν μέσα μας , την τόση αγάπη όταν μας διηγούνταν τις θρυλικές ιστορίες των ΑΡΓΕΝΤΙΝΩΝ και των άλλων παικταράδων της δεκαετίας του 70!!

Προσωπικά ακούγοντας μια ζωή τα κατορθώματα και τις ιστορίες για τον ΑΓΙΑΞ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ανά το πανελλήνιο και ψάχνοντας λεπτομερώς την ιστορία της ομάδας ,μέσα από άρθρα, ντοκουμέντα και συλλεκτικές φωτογραφίες, ήταν σαν να είχαμε πάρει λίγο από την αύρα εκείνης της θρυλικής φουρνιάς και αισθανόμασταν πάντα περήφανοι για την καταγωγή μας!!

Συνάμα όλοι οι νεώτεροι ηλικιακά οπαδοί του ΠΑΣ, ξέραμε πως πλέον είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η πιο σημαντική πρόκληση να ζήσουμε και εμείς κάτι ανάλογο ίσως και πιο βαρύγδουπο ιστορικά, για να έχουμε και εμείς με την σειρά μας να διηγούμαστε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας , το κάτι παραπάνω, απ αυτό που θεωρούσαν ταβάνι οι παλιότεροι φίλαθλοι!!

Η ανυπομονησία μεγάλη απ όλους μας, οι επόμενες μέρες φάνηκαν σχεδόν αιώνες ,χάσαμε το μέτρημα, δύο και σήμερα, μία και αύριο, καμία και φύγαμε, τα κασκόλ, τα μπλουζάκια και τα γούρια ήταν πλέον ετοιμοπόλεμα στις μπαρουτοκαπνισμένες γαλάζιες φιγούρες κατά την επιβίβαση , το ταξίδι είχε άρχισε και οδηγούσε στην απογείωση ,ένα μικρότερο (σε σχέση με παλιότερες εκστρατείες )καραβάνι από Ι.Χ και λεωφορεία με τραγούδια του ΠΑΣ στην διαπασών, συνθήματα, ενθουσιασμός, δίψα, ατάκες, αναμνήσεις, νευρικά γέλια από άγχος .

Όταν ξεπρόβαλε το γήπεδο στον ορίζοντα και είδαμε πόσοι είμαστε αισθανθήκαμε μια περίεργη δόνηση στην ατμόσφαιρα, μια σιγουριά ότι σήμερα κάτι καλό θα συμβεί όταν σουρουπώσει στην φιλόξενη ακριτική πόλη, και πάλι μετά από καιρό οι ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ενωμένοι μια φωνή… μια ιδέα… μια ομάδα.

Οι παίκτες βγαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο το ένιωσαν κι αυτοί ακόμα καλύτερα, χαρακτηριστικά ο ΓΙΑΚΟΣ είπε πάθαμε την πλάκα μας!!! Με την πρώτη ματιά έβλεπες κάθε ηλικία να είναι παρών στην γαλάζια κερκίδα.

ola balla pas

Όλες οι φανέλες τα κασκόλ ισοδυναμούσαν με παλιότερες αναμνήσεις για τον καθένα μας ……μπαράζ στο ΑΛΚΑΖΑΡ, μπαράζ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, μπαράζ στην ΡΟΔΟ, μπαράζ στον ΠΥΡΓΟ , άδικος υποβιβασμός του 2003,χαμένη έξοδος στην ΕΥΡΩΠΗ το 2013.

Μια σειρά από ασπρόμαυρες αναμνήσεις που στοίχειωναν για 90 λεπτά το προχτεσινό έγχρωμο όνειρο μιας ευρωπαϊκής καταξίωσης!!! Με το πρώτο σφύριγμα η ομάδα φάνηκε αγχωμένη ,όσο τα λεπτά περνούσαν ο παλμός της εξέδρας δυνάμωνε στ αυτιά των παικτών και έδινε το σύνθημα για νίκη, το χρυσό γκολ ήρθε από τον βιονικό ΣΤΑΥΡΟ ΤΣΟΥΚΑΛΑ, το αποφασιστικό βλέμμα του σκόρερ μου έχει μείνει ακόμα καρφωμένο κλείνοντας τα μάτια μου.

Από εκείνη την στιγμή ο χρόνος κυλούσε αντίστροφα, το ματς δεν γυρνούσε γιατί το σύμπαν είχε συνωμοτήσει εδώ και αρκετό καιρό να μας χαρίσει απλόχερα το πιο τρελό παραμύθι ….ΤΕΛΟΣ… και η ιαχή όλε όλε δονούσε την ατμόσφαιρα , ΠΑΣ ζούμε ΕΥΡΩΠΗ να σε δούμε, το γλέντι μεταφέρθηκε έξω από τ αποδυτήρια εκεί όποιος δεν ήταν, νομίζω έχασε ίσως τις πιο μαγικές στιγμές αυτής της ομάδας-οικογένειας.

Οι παίκτες ένα με τον κόσμο, ο κόουτς συγκινημένος ν ακούει ρυθμικά τα όνομα του και να τον πετάμε στα ουράνια. Ο πρόεδρος λιγομίλητος και δικαιωμένος, η σιωπή είναι χρυσός. Ο κόσμος εκστασιασμένος …οι παίκτες ενθουσιασμένοι..ένα ομαδικό πανηγύρι χωρίς τελειωμό!! Ηπειρώτες ενωμένοι ,διψασμένοι για το κάτι αλλιώτικο, το κάτι διαφορετικό, το όνειρο τόσων ετών πήρε σάρκα και οστά, αυτό ήταν μόνο η αρχή… το τρένο δεν έχει σταματημό, επόμενο ραντεβού η ευρωπαϊκή συμμετοχή με στόχο τους ομίλους, μεγαλύτερο όνειρο των ΠΑΓΟΥΡΑΔΩΝ, ένας τελικός με κερκίδες σε μπλε φόντο .

Όταν τα όνειρα τα παλεύεις και τα πετυχαίνεις με την αξία σου χωρίς να τα ζητιανεύεις, έχουν ακόμη μεγαλύτερη αξία. Κι αυτό το όνειρο δεν μας το χάρισε κανείς, το ντύσαμε από μόνοι μας , μ ένα παράξενο μπλε χρώμα που συμβολίζει την παντοτινή μας ιδέα!!!