Υπερβολική σιγουριά ή μοιραίο??

196

Υπερβολική σιγουριά ή μοιραίο?  Είναι απ τους αγώνες που πριν ξεκινήσουν λες οτι καλό είναι και το Χ.. σε μια «καταραμένη» έδρα σαν αυτή της Λειβαδειάς,κανείς μας δεν ξεκινάει στο σακούλι υπολογίζοντας το 2πλο..Άλλωστε ο απολογισμός 12-2-1 σε όλες της κατηγορίες δεν είναι και ότι καλύτερο,για την ομάδα μας όταν μιλάμε για αντίπαλο μια ομάδα σαν το Λεβαδειακό… Μάλιστα τα τρία ματς όπου έχουμε τσιμπήσει κάτι έγιναν τα τέσσερα τελευταία χρόνια..

Εκεί όμως, είναι που μπαίνει και το ερώτημα; Επιτρέπεται να πηγαίνεις σε τέτοιες έδρες και να μην έχεις εσύ τον πρώτο λόγο για τους τρείς βαθμούς;
Κατηγορηματικά ΟΧΙ.Πρέπει να πας εκεί και να χεις τουλάχιστον σίγουρο το Χ,αν και στο ποδόσφαιρο όλα είναι ανοιχτά . Και αυτό έκαναν πράξη οι παίχτες του κ.Γιάννη Πετράκη..
Πολύ καλή δουλειά από άμυνα και κέντρο που κράτησε μακριά τους επιθετικούς των γηπεδούχων,με τον Ιλιτς επιθετικά να δημιουργεί αρκετά προβλήματα στην άμυνα της Λεβαδειάς..

Μετρημένες στα δάχτυλα οι ευκαιρίες εκατέρωθεν,με ένα σουτ που έφυγε ψηλά άουτ,για τον Λεβαδειακό και μια κεφαλιά του Τσουκαλά από πλευράς ΠΑΣ..
Κουρασμένες μετά το ’70 έδειξαν και οι δυο ομάδες και το 0-0 έδειχνε το πιθανότερο αποτέλεσμα…
Το μόνο που κράταγε σε εγρήγορση όσους παρακολουθούσαν το ματς ήταν η γνωστή κόρνα που ακούμε εδώ και 30 χρόνια σ αυτό το γήπεδο..

Χωρίς ουσιαστικά να απειληθεί η ομάδα μας κατάφερε να προηγηθεί στο καλύτερο σημείο του αγώνα,με άλλο ένα, εξαιρετικής δημιουργίας του ακούραστου Σταύρου Τσουκαλά,και καταπληκτικής εκτέλεσης Ευριπίδη Γιάκου..Από  κει και πέρα όμως οι διακόπτες έσβησαν,χωρίς λόγο..Τουλάχιστον απαράδεκτη αντίδραση.

Οταν βάζεις γκολ στο ’85 το τελειώνεις εκεί το παιχνίδι,δεν επιτρέπεται σε καμιά περίπτωση να αφήσεις καν τον αντίπαλο να σκεφτεί ότι μπορεί να πάρει κάτι στα υπόλοιπα 5-10 λεπτά..
Το μόνο σίγουρο είναι οτι αν έβαζαν πρώτοι γκολ, οι του Λεβαδειακού δε θα παίζαμε ουτε 2 λεπτά μπάλα..Θα πήγαιναν οι καθυστερήσεις σ άλλο τόπο..

Για να μη λέμε πολλά πολλά,χωρίς να προσωποποιούμε δεν επιτρέπεται όταν γίνεται φάουλ σε παίχτη μας στο ’92 και μάλιστα σκληρό να σηκώνεται να παίξει λες και κυνηγάει εμάς ο χρόνος, εκεί ο σκοπός αγιάζει τα μέσα,κάθεσαι κάτω και καθαρίζεις το ματς..Απλά πράγματα…
Φυσικά στη συνέχεια της φάσης, και επίτευξης του γκολ των γηπεδούχων,
η άμυνα πήγε περίπατο χωρίς λόγο ξυπνώντας μας φαντάσματα ασυνεννοησίας του παρελθόντος ..

Κλείνοντας,ουσιαστικό το παιχνίδι της ομάδας μας χωρίς να δώσει δικαίωμα στον αντίπαλο να απειλήσει εκτός απ την τελευταία φάση του αγώνα που στοίχισε και την απώλεια ενός παλικαρίσιου τρίποντου..
Στα δυο τελευταία παιχνίδια,είμαστε σίγουροι ότι η ομάδα μας θα πάρει τουλάχιστον 4 βαθμούς,και θα κρατήσει ζωντανές τις όποιες ελπίδες για συμμετοχή στα πλει-οφ, μιας και μας έχει αποδείξει οτι είναι σε πολύ καλή κατάσταση ,όντας 6 συνεχόμενα ματς αήττητη…