Δεν μου αρέσει η δουλειά μου

39

 

« Δεν μου αρέσει η δουλειά μου »

Ένα από τα πρόσωπα που λατρεύουν να ασχολούνται καθημερινώς οι αθλητικοί συντάκτες, είναι αδιαμφισβήτητα ο Ζοζέ Μουρίνιο. Ο Special One αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση προπονητή που αρέσκεται να προσφέρει σχεδόν καθημερινά ειδήσεις προς σχολιασμό, τόσο εντός των τεσσάρων γραμμών όσο και εκτός.

Ο Πορτογάλος τεχνικός βρίσκεται στο ξεκίνημα της 3ης του σεζόν στον πάγκο της Μάντσετσερ Γιουνάιτεντ και δυστυχώς για τον ίδιο, το όνομα του τείνει να ταυτιστεί με την ομολογουμένως βαθύτατη κρίση που ολοένα και αυξάνεται στο Old Trafford. Αποκορύφωμα η δήλωση του μετά την ισοπαλία με την Wolves. «Δεν μου αρέσει η δουλειά μου» είπε ο Μουρίνιο, μια δήλωση που φανερώνει την κατάσταση που βιώνουν απανταχού στην κόκκινη μεριά του Μάντσεστερ.

Το ένα στραβοπάτημα διαδέχεται το άλλο και νίκες όπως με αντίπαλο την Burnley ή την Watford μοιάζουν περισσότερο με αναλαμπές παρά με δείγματα σταθερότητας. Ο αποκλεισμός της από την διοργάνωση του Carabao Cup από την Derby County αυτομάτως μείωσε αισθητά τους ρεαλιστικούς στόχους για κατάκτηση κάποιου τροπαίου. Μπορεί ο συγκεκριμένος θεσμός να έχει λιγότερη απήχηση σε σχέση με άλλους ωστόσο μια διαφαινόμενη κατάκτηση του, θα σήμαινε πως η Κόκκινοι Διάβολοι είναι εδώ.

Τις πταίει λοιπόν; Είναι οι παίκτες που δεν αποδίδουν, ο Μουρίνιο, που η φήμη του ίσως να έχει πλέον ξεπεράσει το όνομά του ή τελικά ο Γούντγουορντ είναι υπεύθυνος για την επικείμενη βύθιση του καραβιού;

Ο Μουρίνιο είναι ένας προπονητής που δουλεύει με συγκεκριμένα στάνταρ και απαιτεί την σχεδόν ολοκληρωτική ικανοποίηση των αιτημάτων του, όσον αφορά το μεταγραφικό σχεδιασμό. Την περσινή σεζόν η κατάκτηση της 2ης θέσης στο πρωτάθλημα αλλά και η παρουσία στον τελικό του FA CUP ήταν καθαρά δικό του κατόρθωμα. Για να είμαι δίκαιος, έπαιξε και το ρόλο του ο Ισπανός γκολκίπερ, David De Gea. Με την έλευση του καλοκαιριού περίμενε πως θα αποκτούσε παίκτες που θα τον βοηθούσαν να εδραιώσει τον τίτλο του “Best of the Rest” και σταδιακά να απειλήσει την κυριαρχία του Γκουαρντιόλα και της Σίτυ. Αντί γι αυτό όμως, βρέθηκε εκτεθειμένος από την διοίκηση χωρίς ιδιαίτερη ενίσχυση του ρόστερ. Η καλοκαιρινή προετοιμασία στην Αμερική δεν θα μπορούσε να πάει χειρότερα και πλέον με ένα ρόστερ 13-14 παικτών καλείται να αντεπεξέλθει στις διάφορες διοργανώσεις, προσπαθώντας παράλληλα να μείνει πιστός στις ιδέες του.

Από την πλευρά της διοίκησης, το πρόσωπο που κινεί τα νήματα αλλά δέχεται τα πυρά τόσο φιλάθλων όσο και του Τύπου, είναι ο Εντ Γούντγουορντ. Οι οπαδοί μπορεί να διχάζονται όσον αφορά τον Μουρίνιο αλλά συμφωνούν απόλυτα πως ο τεχνοκράτης Εντ διεκδικεί το όσκαρ του αποτυχημένου για την πολιτική που εφαρμόζει, σύμφωνα πάντα με το πανό που σήκωσαν σε προηγούμενο ματς. Όμως οι περισσότεροι ξεχνάνε κάτι, ή απλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Η Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ πέρα από ποδοσφαιρικός σύλλογος είναι και μια πολύ μεγάλη εταιρία. Είναι μέσα στο Top 3 των μεγαλύτερων Brand Name στο ποδοσφαιρικό πλανήτη. Έτσι λοιπόν όπως σε κάθε επιχείρηση θα πρέπει να υπάρχει ισοσκελισμός εξόδων-εσόδων. Η Γιουνάιτεντ σπατάλησε πολλά από την εποχή Μόγιες έως την απόκτηση του Αλέξις Σάντσεζ τον περασμένο Γενάρη. Έφτασε λοιπόν στο σημείο να χρειάζεται να πουλήσει πρώτα και έπειτα να σκεφτεί για κινήσεις στην αγορά. Μια πηγή ανέφερε πως ο Γούντγουορντ ενεργεί με την συγκεκριμένη τακτική, για την οποία όμως ο Μουρίνιο δεν ήταν καθόλου ενήμερος.

Φτάνοντας στο τρίτο σκέλος της ιστορίας, αυτό της απόδοσης των παικτών, παρατηρώ πως γι άλλη μία φορά ο Μουρίνιο δεν μπορεί να αποφύγει τις εσωτερικές εντάσεις. Κάτι που σίγουρα επηρεάζει- σε μεγάλο βαθμό- ψυχικά τους παίκτες. Μονοπωλεί η κόντρα του Ζοζέ με τον αστέρι της ομάδος, Πόλ Πογκπά. Με συνεχείς δηλώσεις εκατέρωθεν στον Τύπο, μέχρι την απαξίωση του Γάλλου παγκόσμιου πρωταθλητή και την καθαίρεση του από αρχηγό του συνόλου. Αναμφίβολα ο Ζοζέ έχει χάσει την εμπιστοσύνη των παικτών του. Βέβαια και οι ίδιοι δεν είναι άμοιροι ευθυνών, αφού με την νοοτροπία τους, δεν βοηθούν την κατάσταση. Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί πως επί Σερ Άλεξ, ίσως δεν θα περνούσαν ούτε την πόρτα του Κάρινγκτον οι περισσότεροι εξ αυτών.

Κλείνοντας, θα αφήσω εσάς να αποφασίσετε ποιος τελικά έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, και εγώ θα εστιάσω μόνο στον Ζοζέ Μουρίνιο. Βλέπω έναν άνθρωπο ο οποίος παρατηρεί την συνεχή πτώση της φήμης του και του ονόματός του στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Τον παρατηρώ να παλεύει με τις δύο πτυχές του εαυτού του. Την μία που του υπαγορεύει να μείνει και να παλέψει κόντρα σε όλους αποδεικνύοντας γιατί είναι ο ένας και μοναδικός Special One και την άλλη που του ψιθυρίζει, “ Φύγε..” Κάτι που έκανε πάντοτε ο Πορτογάλος όταν τα πράγματα άρχιζαν να στραβώνουν.

Επιμέλεια Άρθρου: Γιάννης Κουνιατσιώτης