Ωρα Τελικού.Ποιός θα είναι ο νικητής?

29

Ωρα Τελικού.Ποιός θα είναι ο νικητής? Ο τελικός της Κυριακής, με το πέρας αυτής, θα αποτελεί ακόμη μία ποδοσφαιρική ανάμνηση στο μυαλό εκατομμυρίων ποδοσφαιρόφιλων. Όμως πριν φτάσουμε εκεί και αρχίζουμε να αναπολούμε για το τι έχουμε δει στο Παγκόσμιο κύπελλο της Ρωσίας, ας ανατρέξουμε στην πορεία των δύο φιναλίστ μέχρι την πολυαναμενόμενη Κυριακάτικη επίσκεψή τους στη Μόσχα.

 
Οι Γάλλοι πιστοί στο ραντεβού τους με τους τελικούς των μεγάλων διοργανώσεων, θα είναι εκεί διεκδικώντας το τρόπαιο. Κάτι που δεν κατάφεραν δύο χρόνια νωρίτερα, ως διοργανωτές του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος με τους ίδιους να περιορίζονται στον τίτλο του φιναλίστ. Αναμφίβολα κάτι τέτοιο δεν θα ήθελαν να συμβεί και αυτή τη φορά.

 
Η δυναμική τους αγγίζει πολύ υψηλά επίπεδα και σαφώς το σύνολο τους είναι καλύτερο απ αυτό που νικήθηκε από τον Κριστιάνο Ρονάλντο και την παρέα του το 2016. Το ταλέντο του νεαρού αλλά και συνάμα ώριμου Εμπαπέ ήταν ήδη γνωστό και οι επιδόσεις του στη φετινή διοργάνωση επιβεβαίωσαν γιατί η ομάδα του Παρισιού δαπάνησε τόσα χρήματα για να τον αποκτήσει.

 

Ο Γκριζμάν σε ένα μεστό ρόλο όσον αφορά την επιθετική δημιουργία και ο Καντέ σε ένα αδιάκοπο τρέξιμο σε κάθε μήκος και πλάτος του γηπέδου ( αυτό έχει ως συνέπεια την δημιουργική ελευθερία του Πογκμπά) δίνουν τη δυνατότητα στους Τρικολόρ να είναι συνεχώς απειλητικοί για τους αντιπάλους αλλά και σταθεροί ως προς το αμυντικό τους κομμάτι.

 

Ο Ντεσάμπ διαθέτει ένα σύνολο όπου έχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την κατάκτηση της κορυφής. Με την Αργεντινή έδειξαν χαρακτήρα όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ και σε λίγα λεπτά΄είχαν γύρει την πλάστιγγα υπέρ τους. Με το Βέλγιο έκαναν τα απαραίτητα για να περάσουν στο τελικό ξεπερνώντας ένα πολύ επικίνδυνο αντίπαλο. Την Κυριακή θα βγουν στο χορτάρι του Λουζνίκι έχοντας το τίτλο του φαβορί και το μόνο που απομένει είναι να το αποδείξουν για ακόμη μία φορά.
Στη Μόσχα και στο Λουζνίκι όμως θα βρεθούν και οι αξιόμαχοι Κροάτες. Έχοντας ως μεγαλύτερο όπλο τους το πάθος που τους διακατέχει θα κληθούν να βγάλουν εις πέρας την πιο δύσκολη αποστολή τους. Μπορεί να έδειξαν από την αρχή του τουρνουά τη δυναμική τους, υποτάσσοντας την Αργεντινή του Μέσσι με εμφατικό τρόπο, όμως τα πράγματα δεν κύλησαν ανέμελα και στις επόμενες φάσεις του θεσμού.

 

Η Δανία ήταν ένα βήμα πριν τους στείλει πίσω στο Ζάγκρεμπ, στη διαδικασία των πέναλτυ, αλλά απέτυχε. Το σύνολο του Ντάλιτς αγχώθηκε και στον αγώνα με τους διοργανωτές Ρώσους, με τη διαδικασία των πέναλτυ να τους αναδεικνύει και πάλι νικητές.

 

Ο Μόντριτς καθ όλη τη διοργάνωση αποδεικνύει γιατί θεωρείται, αν όχι ο καλύτερος, ένας από τους κορυφαίους χαφ στον κόσμο. Μαεστρικά κατευθύνει το σύνολο με την αρωγή βέβαια και του Ράκιτιτς σε άμυνα και επίθεση. Στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτυ ήταν εκεί για τη χώρα του, μαζί βέβαια με τον εξαιρετικό Σούμπασιτς.

 

Στο ματς του ημιτελικού με την Αγγλία μας έδειξαν και πάλι πως έχουν τα ψυχικά αποθέματα να γυρίσουν ένα παιχνίδι που ξεκίνησε στραβά για τους ίδιους. Μάντζουκιτς και Πέρισιτς είναι παίκτες κλάσης που αρκετοί αμυντικοί δεν θα ήθελαν να βρεθούν αντίπαλοί τους.
Ο Βόσνιος προπονητής, Ζλάτκο Ντάλιτς έχει δημιουργήσει ένα ομοιογενές σύνολο που σίγουρα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο. Ναι, είναι άπειροι από τέτοιες καταστάσεις σαν σύνολο αλλά όχι σαν μονάδες. Πολλοί απ αυτούς αγωνίζονται σε κορυφαίες ομάδες με παραστάσεις από την Ευρωπαϊκή ελίτ. Το άγχος την Κυριακή θα είναι με τους Γάλλους και όχι με τους Κροάτες που δεν έχουν τίποτα να χάσουν και για τουλάχιστον 90 λεπτά θα παλέψουν μέχρι τελικής πτώσης.
Στο ραντεβού της Κυριακής θα παραμείνουμε και εμείς πιστοί, οι απλοί φίλαθλοι προσδοκώντας ένα τελικό που θα τον θυμόμαστε για καιρό. Ίσως μας το χρωστά η διοργάνωση ένα θεαματικό αγώνα γεμάτο αγωνία μιας και το θέαμα εξάλειψε στην πλειονότητα του φετινού Παγκοσμίου κυπέλλου.