Antonio Cassano ή αλλιώς, “El pibe de Bari”

59

“il gioiello di Bari Vecchia”

The jewel of Old Bari

 

Antonio Cassano ή αλλιώς, “El pibe de Bari” (μτφ. Το παιδί από το Μπάρι). Ο παίκτης ο οποίος θα μπορούσε να κάνει καριέρα εφάμιλλη του Lionel Messi, του Cristiano Ronaldo ή κάποιου άλλου σταρ, αλλά προτίμησε να τον θυμούνται για το τι έκανε έξω από τις γραμμές του γηπέδου παρά μέσα σ αυτό.

Μετάνιωσε για την τροπή που έδωσε ο ίδιος στην καριέρα του, αυτό είναι σίγουρο. Πάμε να δούμε λοιπόν πως ξεκίνησε αλλά και πως τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το λεγόμενο « Διαμάντι από το Μπάρι » .
Γεννημένος το 1982 από φτωχή οικογένεια στον ιταλικό νότο. Κατάλαβε νωρίς πως διέθετε ένα εξαιρετικό ταλέντο με το οποίο δάμαζε την ασπρόμαυρη θεά και γρήγορα έγινε μέλος της τοπικής ομάδας. Οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες και το κάλεσμα από την Ρώμη ήταν προδιαγεγραμμένο. Πήρε μεταγραφή το 2001 και την πρώτη του σεζόν στην Ιταλική πρωτεύουσα κέρδισε το βραβείο του καλύτερου νεαρού παίκτη στο πρωτάθλημα. Βραβείο που το απονεμήθηκε και το 2003.

Παρόλο την προσωπική επιτυχία στην Ρώμη, λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του ήρθε σε προστριβές με τη διοίκηση με αφορμή την ανανέωση του συμβολαίου του. Το συμφωνητικό έληγε το καλοκαίρι του 2006 και οι Ιταλοί δεν ήθελαν να τον χάσουν ως ελεύθερο. Οι απαιτήσεις του ωστόσο δεν μπορούσαν να καλυφθούν και το χειμώνα του νέου έτους βρίσκεται με μεταγραφή στην Ρεάλ Μαδρίτης για να συμπληρώσει τους υπόλοιπους Γκαλάκτικος. Αναμφίβολα και το κλίμα στα αποδυτήρια του Ολίμπικο δεν ήταν και το καλύτερο για τον ίδιο αφού το γυαλί είχε ραγίσει και με τον αρχηγό Φραντσέσκο Τόττι. Η Βασίλισσα λοιπόν ήταν ευκαιρία ζωής για τον ίδιο.
Ο Ιταλός προπονητής που προέτρεψε την ισπανική διοίκηση να τον αγοράσει ήταν θαυμαστής του ταλέντου του αλλά αναμφίβολα ήξερε και τι χαρακτήρας ήταν από το κοινό τους διάστημα στη Ρόμα. Αρχικά επιβεβαιώθηκε για την μεταγραφή αυτή αφού ο Κασσάνο σκόραρε στο ντεμπούτο του με τα λευκά. Βέβαια ήταν τέτοιο το πολιτισμικό σοκ που βίωσε ο Ιταλός βιρτουόζος όπως δήλωσε που το πέρασμα του από τη Μαδρίτη πέρα από ταραχώδες θα ήταν και πολύ σύντομο. Μπορεί να είχε υπογράψει για 6,5 χρόνια αλλά στην ισπανική πρωτεύουσα έμεινε μόνο για 18 μήνες. Οδυνηροί καβγάδες με τον Καπέλλο και εξωαγωνιστική ζωή που δεν άρμοζε σε επαγγελματία αθλητή-ποδοσφαιριστή του στέρησαν σίγουρα μια καριέρα γεμάτη δόξα. Πάντως στο λίγο που αγωνίστηκε με τους Μπλάνκος έδειξε το ταλέντο του είτε σκοράροντας είτε δίνοντας κάποιες ασσίστ.
Οι δηλώσεις του Κασσάνο για επιστροφή στη Ρώμη ήταν όλο και πιο συχνές με τον πρόεδρο της Ρεάλ να δηλώνει πως ο Ιταλός έχει γίνει ανυπόφορος και θέλει γρήγορα την αποδέσμευση του. Η Ρόμα δεν ήρθε αλλά ήρθε ο δανεισμός στην Σαμπντόρια που κατέληξε σε αγορά το 2008. Τα δύο πρώτα χρόνια στη Γένοβα ήταν ο παίκτης που όλοι ήθελαν να απολαμβάνουν. Είχε ηρεμήσει. Ηθικός αυτουργός σ’ αυτό, η μετέπειτα γυναίκα του, που συνέβαλλε τα μέγιστα για την ψυχική του ισορροπία, όπως δήλωσε ο Ιταλός. Στο χορτάρι η συνεργασία του με τον Πατσίνι ήταν άριστη, όπως άριστη ήταν και η σχέση του με τον προπονητή του και τον πρόεδρο της ομάδος. Αυτά μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 όπου ο Κασσάνο θυμήθηκε τον παλιό του εαυτό. Θερμό επεισόδιο με τον πρόεδρο τον ανάγκασε να ψάχνει αλλού την ποδοσφαιρική του στέγη.

cCssano
Η Μίλαν δεν έμεινε ασυγκίνητη και τον κάλεσε για να καλύψει το κενό που άφησε ο Ροναλντίνιο. Τον πίστεψε. Στο Μιλάνο στέφθηκε για πρώτη φορά πρωταθλητής Ιταλίας. Όταν πουλήθηκε ο Ιμπραΐμοβιτς και ο Τιάγκο Σίλβα ζήτησε και ίδιος να φύγει. Πήγε στην άλλη πλευρά του Μιλάνου και μίλησε και με απαξιωτικά λόγια για την πρώην ομάδα του παρόλο που το πίστεψε στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του.
Αναφέρομαι στο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε –επιτυχώς- και την ψυχολογική κατάρρευση που βίωσε μετέπειτα μη θέλοντας να ξανά παίξει ποδόσφαιρο. Στην επιστροφή του βοήθησε ο ομοσπονδιακός προπονητής Τσεζάρε Πραντέλλι που του τόνωσε την αυτοπεποίθηση και αφού ήταν έτοιμος, τον κάλεσε στο Euro του 2012. Εκεί μας χάρισε κάποιες στιγμές που αναλογούν στο ταλέντου του. Χαρακτηριστική είναι στον ημιτελικό με την Γερμανία η ασσίστ του στον Μπαλοτέλι.

 

Στην Ίντερ έμεινε μόνο ένα χρόνο. Ακολούθησαν σύντομα περάσματα από την Πάρμα, την Σαμπντόρια μέχρι το 2017 όπου και μεταγράφηκε στην Ελλάς Βερόνα. Εκεί μέσα σε λίγο καιρό από την υπογραφή του συμβολαίου του, θεώρησε πως ήρθε η ώρα να σταματήσει από την ενεργό δράση. Και έτσι έγινε, χωρίς να αγωνιστεί λεπτό με την ομάδα από την Βερόνα.

Θα κλείσω με μία φράση του Ιταλού. «Είμαι άνθρωπος με πάθος. Εσείς; »

Πάθος, ίσως κάτι ελάχιστο το οποίο μπορεί να χαρακτηρίσει αυτόν τον μεγάλο ποδοσφαιριστή.

Επιμέλεια Άρθρου : Γιάννης Κουνιατσιώτης